"Jeśli bodaj na krótki czas przestaniesz zwracać uwagę na swoje postępowanie, nie łudź się co do tego, że skoro tylko zechcesz, potrafisz na nowo postępować z uwagą, ale miej zawsze to na pamięci, że wskutek jednego błędu, popełnionego dzisiaj, całe twoje sprawowanie staje się gorsze. Najpierw dlatego, że powstaje w tobie najzgubniejsze przyzwyczajenie niezwracania uwagi na to, co robisz, a z kolei przyzwyczajenie do zwlekania ze zwracaniem uwagi. Przyzwyczajasz się przecież do tego, żeby zawsze na coraz to dalszą i dalszą przyszłość odkładać sprawę własnego szczęścia, przyzwoitości w działaniu, postępowania i życia zgodnego z naturą." Epiktet, Diatryby. Encheiridion z dodaniem Fragmentów oraz Gnomologium Epiktetowego, Księga IV, rozdział 12: „O tym, że należy czynić wszystko z uwagą”, przeł. L. Joachimowicz, wyd. PWN, 1961 r. Pisanie dziennika, zwane po angielsku journalingiem, to jedna z technik dbania o dobrostan psychiczny i jakość naszego życia, ale także technik praktyk...

Na YouTube mamy coraz więcej kanałów o tematyce psychologicznej. Na Facebooku pojawiają się rolki o zaburzeniach i zachowaniach ludzi. Na rynku mamy mnóstwo dostępnych książek o tematyce psychologicznej i rozwoju osobistego, a w TV poznamy opinie psychologa czy psychoterapeuty na dany problem egzystencjalny czy zdrowia psychicznego. Z jednej strony społeczeństwo coraz bardziej obeznaje się z wiedzą psychologiczną i ma świadomość na temat zdrowia psychicznego i zachowań ludzkich, z drugiej strony mamy ciemną stronę tego zjawiska, o którym będzie mowa w niniejszym poście o tematyce psychofilozoficznej, czyli medykalizacji i psychologizacji. Ponieważ jest to dość istotny problem współczesnych czasów, warto poświęcić dużo uwagi temu tematowi, by zwrócić uwagę na negatywne aspekty związane z nadużywaniem diagnoz psychologicznych i psychiatrycznych oraz diagnozowania każdego problemu z pozycji psychologicznej. Wyjaśnimy, jaki negatywny wpływ ma to zjawisko na nasze życie. Dużo rozważań na te...

W ostatnich dniach coraz częściej słyszymy o tym, co się dzieje w szkołach oraz o agresji młodzieży czy dzieci. I potem dorośli z przerażeniem, reagując na takie wiadomości, zastanawiają się, co się dzieje z tą młodzieżą. Wielu obwinia za to bezstresowe wychowanie, a inni mędrcy internetowi głoszą, że kary cielesne to jedyna słuszna droga. Czy aby na pewno? A może w świecie niedojrzałości nie chcemy brać odpowiedzialności za wychowywanie, uciekając się do kar cielesnych? A może sami nie potrafimy przekazać wartości, sami nie wyciągamy lekcji z tego, jaki przykład dajemy dzieciom i młodzieży? A może sami skapitulowaliśmy w kwestiach wychowawczych i teraz ponoszą za to cenę dzieci i młodzież? Z tego powodu chciałem napisać esej psychofilozoficzny, w którym poruszę wiele kwestii związanych z odpowiedzialnością dorosłych za wychowanie, o kryzysie autorytetów i o świecie, w którym tylko chcemy mieć rację, ale coraz mniej ludzi chce być odpowiedzialnych. Otwieramy Facebooka i tam masa postów...

Często myślimy, że toksyczne (dysfunkcyjne) środowisko rodzinne to takie, w którym panuje przemoc czy też uzależnienie. Relacje takie mogą być bardziej subtelne, jak nieustanna krytyka ukryta pod maską „troski”, manipulacje emocjonalne, parentyfikacja, brak stabilności i poczucia bezpieczeństwa, brak szanowania granic, warunkowa miłość czy też instrumentalne traktowanie dziecka. Życie w takim środowisku rodzinnym ma duży wpływ na rozwój dziecka i jego poczucie własnej wartości, co może wpłynąć diametralnie na życie dorosłego człowieka. Życie w takim środowisku rodzinnym jest nie tylko stresujące, ale też ogromnie obciążające emocjonalnie. Nazwanie takich relacji „toksycznymi” wynika z ich wpływu na nasze zdrowie psychiczne i na jakość naszego życia. Rodzina toksyczna (dysfunkcyjna), z punktu widzenia psychologii systemowej czy relacji, opiera się na braku dobrych wzorców zachowań i relacji rodzinnych, co ma znaczący wpływ na rozwój dziecka. W ujęciu filozoficznym w toksycznych relacjac...

Konflikty są nieodłącznym elementem naszego życia. Występują w różnych jego obszarach i mogą zmieniać swoje stadia – od drobnego sporu aż po niekontrolowaną eskalację i przemoc. Od zarania dziejów istniały konflikty: począwszy od różnic religijnych i granic kolonialnych, aż po konflikty zbrojne. Mają one różne źródła, takie jak czynniki biologiczne, psychologiczne, socjologiczne, historyczne, kulturowe czy ekonomiczne. W sytuacjach kryzysowych, w stresie lub w poczuciu zagrożenia, uruchamiają się reakcje obronne (układ limbiczny i ciało migdałowate), które odpowiadają za stan walki, ucieczki lub zastygnięcia. Źródłami konfliktu na tle historycznym są m.in. zaszłości historyczne – np. spory terytorialne; socjologicznym – np. nierówności i podziały na grupy; kulturowym – np. aspekty religijne czy wartości; ekonomicznym – np. walka o pieniądze; psychologicznym – np. wcześniej wspomniana reakcja organizmu na zagrożenie czy cechy charakteru; czy też na tle biologicznym – m.in. instynkt prze...